Geçmişteyiz bugün gibi.. Bekliyoruz, yine seni.. Geleceğini duymuş biri, almış bizi saçaklarına.. Uslanmış çocuk gibi.. Hırslanmış deli biri.. Özlüyormuş hala seni..

Parça buna benziyor!

Nefes alan yaratıkların alayının burnu tıkanmış.. Açılır mı dersin? Abi! Yaşamın kıyısında dolaşanlar.. Ayaklarını ıslatır mı sence? Yaşamın kıyısında dolananlara cahil diyorum, ben.. Denizin kıyısına sahil dediğim gibi.. Bir şeyin kıyısına denk geldiysen, sen de dahil olursun.. Değil mi? Abi!

Sağ dizim bükülmüyor, negatif bir cümleyse.. Başım eğilmiyor, pozitiftir.. Bileğim bükülmüyor, güçlü bir cümleyse.. Kaderim bilinmiyor, zayıftır.. Çakmak istedim, az önce.. Kibrit uzattılar.. Vasat çöplerin kıvılcımı iki paket sigara içiriyor.. Be abi!

Geçmişteyim bugün gibi.. Yarınlar gelmiş dedi .. Hatıralarını unutanları hatırlıyorum da, artık yoklar be abi! Yani bugün artık geçmiş gibi, anlıyor musun? Ritm tutuyoruz kafamızda.. Kafa tutuyoruz, şurda.. Neyi tutamıyoruz, abi biz? Bişey de be abi, bişey de!

Bak abim! Elindeki kibritlerin kokusunu ciğerlerine çekiyor olsan, seni anlardım.. Derdim ki; bu çocukta iş var.. Ciğerlerini seviyor.. Çiçekten anlıyor.. Ama sen diyorsun ki.. Duman olsun ciğerlerim.. Kokla be oğlum desem neye yarar ki?

-Almış Bizi Saçaklarına-

Bir keresinde bundan yıllar öncesine gitmiştim.. Karaciğerime çalışıyorum diyeyim, sen anla.. O kadar geçmiş ki, bi fırt daha alsam boğulucam.. Koklamayı bilmiyorum filan.. Hemingway okuyan Bi abimiz, bana yaşlı insanların tüple damlası gereken seviyeler olduğunu anlatmaya çalışıyordu.. Bak senin içinde geçmişe gidiyorum ha.. Tecrübemi anla diye söylüyorum.. Sadece zamanda yolculuk edebilenlerin gittiği mekanlar vardır.. Yaşam derler adına.. Çok kıymetli lan.. Yaşamışlar.. Karaciğerini bırakıyorsun!

Neyse, demek istediğim.. Tutunacak çok şey var evlat.. Ben sana tutunmayacağın şeyi söyleyeyim.. Zamana tutunma abim.. Ya geçer, ya durur.. Ya da akıp gider be oğlum.. Sen sen ol, hep başka yerlere seyahat et.. Zamanında sonu var be oğlum.. 

Bacaklarım tutmuyor ve direniyorsam.. Sözünü dinlemek istemiyorsam.. Sağı solu kırıp dökmüyorsam.. Kaderimi bile seçemiyorsam.. Yaşamıyorum yani.. Gülmek istedim, az önce.. Beni ağlattılar be abi!

Geleceğim yarın gibi.. Bugünler geçmiş dedi.. Unutanları hatırlıyorum da, hatıralarımı.. Hepsi burada be abi! Bence zamana tutunamıyorum ben.. Saygısızlık etmek istemem ama.. Zamana tutunmam be abi.. Sadece zamanda yolculuk edenlerin gidebildiği bir mekandayım.. Karaciğerimi bırakıyorum diyeyim sen anla!

Yaşamak buysa.. Çok kıymetli lan.. Sağol, varol be abi!

Küçük ama önemli not: Sevgili ve çok değerli okur! Yazılarımı beğeniyor ve takip ediyorsan. Senden bir ricam var! Lütfen okumalardan hemen sonra en az bir kez reklamlara dokun. Toplanan gelir hayvan dostlarıma gidecek. Çok teşekkürler.

Mutlu Ereriş
Ruhsal Gelişim

3000+ ABONE ARASINA KATIL

Abonelik işleminiz tamamlandı.

Bir hata meydana geldi, lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.

E-posta adresiniz kimseyle paylaşılmayacak.

21 COMMENTS

    • 🙂 Zaman bence her türlü ilüzyonu gerçeğe çağıran salt ve kadim realite! Bu durumda tüm olmaz dediklerimiz olana kadar hiç durmuyor.. Kek başlangıçta sıvıyken piştiğinde kabaran bir hamura dönüşüyor.. Biraz zamana ihtiyacı var sadece.. Portakallısı var, çikolatalısı var.. Gerçek olana kadar bekliyoruz.. Anlam yüklemezsek ağzımız tatlanmaz sanki ne dersin? 🙂

Bir Cevap Yazın