Muayyen, bir hadde kadar sokulan insanlar.
Ömrünü nasıl tükettiysen, öyle tükenir bu hayatta!
Sadece ihtiyacı kadar tüketene hayvan!
Buna ek olarak, ihtiyacı olmayanı da tüketene, insan deriz bizde!

O da, şöyle diyordu zaten;

Sade bir yaşam istiyorum.
Şöyle ahşaptan olsun,
cam da olsun biraz,
biraz krem,
biraz pastel olsun,
ucunu bastırmasam da, boyasın işte.
Sade ama sempatik!

Dahası,
yeşil kocaman bir yüreği olsun.
Temiz ama yürekli yani!
Işık alsın geceleri,
gündüzleri parlasın.
Herkes erken yatsın,
ama hiç uyumasın!
Hayal gibi geveze,
hissettiğim kadar sakin olsun!
Huzurum kaçmasın yeter!

-Muayyen-

Dışarıda bir bahçesi olsun,
içinde hayvanlar.
Kahverengi bir musluk.
Ve çiçekler için rengarenk bir toprak olsun!

– Gayet güzel tanımladın, demek ki hepsi sende var!

Yok yok!
Biraz da renksiz olmalı.
Şöyle tül perdeler gibi!
Hafif sisli,
bulanık,
nasıl desem,
envai olmalı işte!

Sallanan sandalyeler,
salınan mis kokulu ağaçlar.
Ama, hafif bir rüzgar da olmalı.
Bütün bunlar yoksa,
devrilirse bir sürü ağaç,
kırılırsa dalları,
ne anlamı var, hah!
Mutlu, olmanın!

– Ne istediğini biliyor gibisin!

İstemiyorum, bunu anlıyor musun!
Bu olmamalı!
Yoksa, onca emek.
Ve daha bir çok şey!
İstediğim gibi olmayacak!
Ben, sade bir yaşam istiyorum!
Anla lütfen!
Bu her şeyden önemli!

– Kafan karıştı birden!

Peki, sen ne istiyorsun söyler misin?
Ne istiyordun?

– Muayyen, bir hadde kadar sokulan insanlar.
Ömrünü nasıl tükettiysen, öyle tükenir bu hayatta!

“Ben hayvan gibi yaşamak istiyorum!”

Geriye, sadece senin istediklerinden biri olmayı becermek kalıyor…

Mutlu Ereriş
Şiir

3000+ ABONE ARASINA KATIL

Abonelik işleminiz tamamlandı.

Bir hata meydana geldi, lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.

E-posta adresiniz kimseyle paylaşılmayacak.

7 COMMENTS

  1. İyidir adam-ı sıradan olmayı arzulamak ve lakin pek de zordur. Zordur; zira adam-ı sıradan olabilmek, dümdüz, öyle halinde, kerameti kendinden menkul biri olabilmek evvela özgür olmak ister. Yoksa ne aşık olabilirsin ne maşuk! Ne içtiğin çay çaydır, ne yanında susamlı felek çemberi gibi duran simit. Hani şiirin başında demişsin ya “sade” diye… O en zoru… Yıllardır basit olanın peşinden koştuğum için yoruldum mesela.

    • sen olmak “basit” kelimesi ile tarif edilemez bence! çok tanımadan sezilerim sayesinde bir yorum yapmak istiyorum. sen çok donanımlı ve özel bir ruhsun! bu çok belli!

      “sade” olmak ve bu durumdan kamil olmak için alacağım sorumluluk bence de çok yorucu.

      lakin senin basit olanın peşinde koşarken zorlandığını düşünmüyorum 🙂

  2. sadelik, basitlik, minimalizm… ilk etapta kolaymış gibi görünseler de, yanıltıcı olduklarını düşünüyorum… Diojen gibi yaşamaya çalıştığını düşünsene… o basit hayat için toplumun sana ödeteceği bedeli hesaplayacak bir matematik icat olmamıştır… Chao bunu mu kastediyor acaba?

Bir Cevap Yazın