Unutkan

unutkan

unutkan olmak!
unutmak güzeldir!
bilirsiniz harika şeyler hatırlatır!
gizlenmekse gösterinin en büyülü yeri,
içiniz dışına çıktıysa güzeldir diyorum!
gerçeği saklamak,
hemde gösterinin sonuna kadar,
çok ama çok güzeldir!

kendimi hiç olmadığım kadar anlatmak istesem de,
aslında olmayan şeyleri anlatmak konusunda iyiyimdir!
bu sonuçta tamamen sizin uydurmanız olsa da,
ne demek istediğimi size uydurana kadar bekleyebilirsiniz!
çünkü unutacağınız kötü anlar birikmişse,
harika şeyler hatırlama vakti gelmiş demektir!

o kadar yükseğe tırmandım ki!
beni bacaklarının üstünde taşıyan şu dünyaya,
hala tepeden bakamıyorum!
bilirsiniz!
yolda başınıza bir sürü şey gelir!
eğer bunları hatırlayacak olsam,
yola çıkmazdım derim hep!

bu dünyayı daha ne kadar çiğneyebilirim!
oysa hayatı apış arasında,
kocaman bir delik gibi taşıyan, mağaranın sahibine,
ateşi buldum beni içeri alır mısın!
diye sormayı çoktan bıraktım ben!
ufukta daha üstüne ayak basmadığım şeyler vardı!
hem de harika şeyler!

hatırladınız mı “ben” unutkanım işte!
kraliçenin hizmetinde kaydırdım belimi!
kurtulamadım lanet ordusundan!
sinir uçlarımı tek tek ayıracak bir katille!
bağırsaklarımı sokağa dökecek cinsten,
bir cerrah lazımdı bana!
cehennemde yanan pansiyonerdim sanki!
oğlana ilaç aramaya çıkmıştım sadece!
o gecenin derin uykusundan uyanmış,
ilk gününde yola çıkmış bir çocuktan bahsediyorum!
kanunlara göre hafif suçlara verilen en uzun süreli ceza budur!
esasen tanımsız bir ceza!
başımı kaldırdığımda artık inatlaşan ve dik duran tek şey için,
kraliçeyi tahtından eden o anları yaşarsın!

suratında daha ayak basmadığım yerler vardı!
hemde harika yerler!
hatırladınız mı “ben” unutkandım!

hey!
hatırlamak güzeldir!
hala unutamadığınız bir şeyler olması çok ama çok güzeldir!
ama hatırlamalısınız “ben” unutkanım!

YAZAN: MUTLU ERERİŞ

Şiir kategorisine buradan ulaşabilirsiniz!

Unutkan

Bir Cevap Yazın