İlik

ilik

Ve bu, iskeletim de bir anahtarlık gibi!
Bu kırılan kemiklerimin sesi!
Sürekli, bu yeterince kötü değil derler!
Ama iliklerimi çalmanın tek yoluda bu!

Buna hikayenin dekoru deniyor;
Elimdeki tüfekle salonun ortasına dikilmiş, nişan bile alamadan öylece duruyorum!
Aklımdan geçense henüz burada ruhunu teslim eden hiç kimsenin olmadığı!
Fakat zamanı geliyor olmalı!
Bunca ruhsuz!
Bu koca dumanın içinde!
Ne yapıyor hah!

Organik bir tiyatro oyunu gibisiniz, hepiniz!
Tetiği perdeler açılmadan çekmeliyim!
O akşam üzeri gölgesi, yanaklarımı sıyırmalı!
Beni anlıyor musunuz?

Artık önemsemiyorum!
Farz edelim ki kıyafetinin içinde beni çıldırtan bir şey var!
Ama ben kıyafetlerimi bulamıyorum!
O sırada yüzümü kapatan ve saçlarımı kuzeye doğru savuran,
şu karayel’e kapılıyorum!

Düşkünlük her bedeni saran ani bir yorgunluk belirtisiyken, yani!
Yaşlanmaktan ileri geldiği söyleniyor, fakat bazı zamanlar düşmek, çok daha zevkli!

Etrafta seks yaparken, çığlık atarsınız.
Dolayısı ile çeyrek mil boyunca sürüklenmiş, bir balina kadar mutlu olabilirsiniz!
Ama doğal pamuk ipliğinden yapılmış elbiseleriniz yırtılırken!
Tecavüze uğrayan okyanus kadar olamazsınız hiçbiriniz!
Herhangi bir boğaza boşalıyormuş ya da boğuluyormuş taklidi yapmanızda, hiç hoş değil üstelik!

Gelecekten gelen bu mukaddes emanetleri veya insan yapımı sanat eserlerini,
ağzınızın ucundan kaçırdığınız an! Bitersiniz!
Salyalarınıza hakim olun artık!
Dolayısı ile iliklerimi çalmanın tek yolu budur!

Kafamdaki delikten sızdı;

Düşüncelerim ininde parti verirken yıldızlara doğru yükseliyoruz!

Yukarı çıkarken,
insan eli değmemiş,
alerji yaratmayan her ne varsa,
sanki insanın 400 kilo geldiği yeryüzünde,
sadece bunlar var!

Hüzünlü bir müzik dinlemek istiyorum!
Balinalar kadar mutlu,
salyalarım kadar kalıcı!

Ve bu yeterince kötü değil!

Mutlu Ereriş