İğne

Hem ne diye bunamış bir dallamanın, bize erdem anlatmasına izin verecekmişiz? Üç bin yıldır gösteri dünyasındayım. Ve hiç bir belaya bulaşmadım ben.

Önce; Her olgu, erkek fahişeler ve sokaklarda dolap çevirmek suretiyle ticaret tanrılarının kutsallığına hakaret eden elemanlarla birlikte hapsedilir. Sonra; Ak saçlı dal yarağın teki çıkar Ve kokuşmuş dangalaklığının faydalarını sunmaya kalkar.

Ne! Tibet’teki her dağ tepesinde dolanan, amazonda bir kulübede takılan, kenar mahallelerde yol kesen. Ak sakallı kaçıklardan hiç mi kurtulamayacağız yani?

Geleceğini biliyorum, evlat. Bir yandan da mısır viskisi damıtıyor ha. Yaşam, her öğrencinin farklı dersleri öğrenmesi gereken bir okuldur. Aha, şimdi kelam ordularını salıyorum.

Sözcük dediğin, doğrudan ifade edilemez!

Muazzam demir köylerin, paramparça göğü yardığı pastel mavi ufka, ham pembe utanç fışkırıyor şu an Ve doğrudan ifade edemiyorum görüyor musun?
Eksik dediğin daha tamamlanmamıştır!

Sarı odasında yeşil perdesi olanlar, buna örnek gösterilebilir. Çünkü eksik olan odanın perdesidir Ve tamamlayamıyorum görüyor musun?

Daha önce hiç bu kadar ayrıntıya girmemiştim ben. Ama ayrıntılar ufuktaki utancı yeşil perdelerle kapatırlar. Sende ifade edemediklerini tamamlayamazsın!

Yani yinede sen ne olursa olsun. Üç bin yıl daha belaya bulaşma-malısın!

Bu yüzden;

Şafak rüzgarı ve tren düdüğüyle uzaklarda, tepenin ardında solarken. Ciğerlerime karbondioksit çekip, oksijen verebileceğimi hiç söylemedim ben. Hoş! Tıbbi ahlak kurallarınca, elbette engellenen bu tür bir deneyin çekici geldiğini itiraf etmeliyim. Fakat, kendimle ilgili kupkuru gerçeklere can vermek niyetinde değilim!

Şimdi posta güvercinleri tepeme tüneyebilir. Ve iğneyi, damlalığın yanına bırakabilirim!

Mutlu Ereriş