Güneşin Doğuşu

Koyu maviden, açık kızılı çalıyor.
Sokak lambalarını söndürüyor.
Odanın tam ortasına çöküyordu.

Şu hafif mavi güneşliği, önümden çek!
Gece içinden düşünsün, sanane.
Dünya volta atacak birazdan!
Mavi-pembe sessizlik,
3250 metre yükseklikten,
muhteşem ışık oyunları eşliğinde,
olay çıkaracak.

Ama neredeyse geleceğim yere varmış gibiydim!

Cennetin ön izlemesini, dört gözle beklerken.
Durduk yere içimi ısıtıp, gölgeme can verdin.
Öyle boş boş bakma olur mu?
Kuşları bile heyecanlandırıyor bu durum!
Önce bülbüller ötüyor.
Doğunca, serçeler ötecek.
Sonra, güvercinler “guuuk-guuuk” diyecekler.
Kumrular, zaten çok zarifler.
Horozlar, gürültü yapacak.
Kargalar, gak guk edecek.
Baykuşlar paydos diyecek.
Çünkü; bazıları için, mesai bitiyor!

Üstelik varlığınızı anlatan, ağzınızı sulandırır.
Doğuşu 24 saat süren, 5 dakika da nasıl batsın!

Çabuk batsa da;
Gece 4’te aklıma gelen parlak fikirler gibi,
içime doğacaksın birazdan!

Güneşin Doğuşu

Fransa’da bulutların içine.
Roma’da kalıntıların üstüne.
Kamboçya’da kısa boylu palmiyelere.
Şangay’da binaların arasına.
Endonezya’da okyanusun üzerinden sahile.
Bangkok’ta ibadethanenin kapısından içeriye.
Grand kanyon’da tepemizden yeryüzüne.
Hongkong’ta boş su kanalının içine.
İzlanda’da buz dağlarının böğrüne.
Norveç’te dağ yamacındaki bitkilere.
Bali’de kiremit rengi küçük girdaplara.
Avustralya’da kocaman bir adanın tepesine.
Hırvatistan’da çağlayanların arasındaki iskeleye.
Yunanistan’da vadinin göbeğine düşen zeytine.
Ufuk, bacaklarını ayırırken.
Gelecek, başını uzatırken.
Dalgalar, eğilmeye başladığında.
Rüzgar, kulağımıza fısıldarken
Güne bakanlar, birbirine aşık olurken.
Yeryüzüne, ateşin düşecek!

Yani mesai yeni başlıyor, sevgilim!

Süzülen kanatlar var, gök yüzünde.
Suratında, dalgalar, köpükler var.
Gözlerin ayna, gülüşün pul pul.
Saçlarımla oynayan, bir sürü parmağın var.
Omzumdan tut, sırtına giydir, beni!
Dişlerinde duran, zalim çocuklar gibi.
Gözlerinde parlayan, nefis umutlar var.

Üstelik parmaklarım değince,içinden şarkı söyleyen,
içim geçince, dudaklarını ısırır.

Gözümü kırpmadan, sözümü kesmeden,
doğan güneş!
Kurtuluş haberini, ver artık dünyaya!
Yeryüzünü koruyan meşela misali,
düştü gönlüme!
Güneşin merhameti, şu an içimizde.
Ama aşka vuran güneş, kolay batmıyor!
Bak şurada, güneşin kızarttığı, malum kayısılar var!

NOT

Demek ki bir olayı nesneye anlam yükleyerek anlatmak!
O nesneye anlam kazandırmıyor!
Ama içinizden kendinize anlattığınız o nesneyi elinize alın bakalım!
Farz edelim ki!
Nazar boncuğu olsun!
Mavi ama siyah beyaz olan hani…
Yani nazara iyi gelsin diye ne çok anlam yüklemişiz!
Ama bu boncuğa anlamını yüklediğimizde...
Nesnenin anlamı efsunlanır!
Kısacası nazar içinizdeki niyet ise!
Nesne onun sizin için aldığı biçimdir…

Ama aşka vuran güneş kolay batmıyor!
Bu yüzden güneşin kızarttığı malum kayısılar var!
Sağlıcakla!

Mutlu Ereriş