Küçük Şişeler

Tam da, geyikli duvar kağıdımın önünde durmuş! Gölgesini duvara yaslıyordu! Küçük bir şişenin içine düşmüştük o gece! Kristallerin içinden sızan, ışık hakkında konuşuyor. Prizma, üçgen filan deyip güzelliğin biçimleri hakkında atıp tutuyorduk. Gitarın perdesini aralamaktan, saçlarındaki dalgayı kaçırmıştım. Anlayacağınız rüzgarda savrulup giden düşüncelerimi, bir kenara yazmaya çalışıyordum.

Ölçüp, biçtim bir süre! Ayak bileklerinden koltuk altlarına kadar her şeyi düşündüm. “Bana boyun kaç diye sordu.” Söyledim. “Uzun dedi.” Hesap edemediği ne varsa soruyordu. Bende ölçüp biçiyordum keyfimce. Terzi ya da moda uzmanı olabilirdim. Küçük şişe hakkında bile konuştuk. Bilirsiniz yaramazdı!

Şişeyi ağzına götürürken, nefes almaya çalışıyordu. Dikkatimi çekti! Çünkü dibini görmek istiyordu. Bunu istiyorsanız, nefesinizi tutmalısınız. Dalmak hem de çok derinlere dalmak istiyorsan, şişenin ayağına kadar gideceksin!

“Duvardaki tabloyu sordu.” Ölçülerini merak etmiyordu bu sefer. Ama yaratıcısı hakkında konuşmak istemiş. Ona, “Tanrı dedim.” Güldü. İnançsız biriydi belli ki ya da gülmenin anlamı hakkında takıntılı olabilirdim. Bozuntuya vermedim. Şişe bittikten sonra içmeye devam ettik. Bir sürü şişe vardı. Devrilmedik!

Işığa şapka takmak, abajur diye bir uzak doğulunun aklına gelmiş zamanında. Ben onu Fransız sanıyordum. Öyle değilmiş! Baya duvar kağıdım olmuştu. Sarhoş gölgesi duvara yaslanmış, yorgun kalbi nara atıyordu. Sırıtmaya devam ettik!

Mavi bandrollü sigarasından bir fırt almak için, yangın çıkartmak istediğini söyledi. Romantik bir durumdu belli ki, sanırım bir şömineye ihtiyacı vardı. Veyahut, sigaranın anlamı hakkında takıntılı olabilirdi. Bozuntuya vermedim.

Çakmağımı uzattım ona. “Biraz çalı çırpı ister misin? ” Dedim. Güldü!

İçinde ne varsa dışarı çıktı zamanla! Bu yüzden yalnız kalmayacaktı bu sefer! Demek ki abajurun sakladığı aydınlık, gözlerini alıyordu! Aniden sırtını döndü ışığa! Karanlıkta bulduğu huzuru, küçük şişelere dökecekmiş. Öyle söyledi. Bir sürü şişe vardı. Orada! Güzel bir “müzik “açtım ben de!

Dinledik!

Mutlu Ereriş