Artık

artık

Kaybolup giden yollara çıkmışız…
Yürümüşüz!
Koşmuşuz!
Bakmışız!
Görmüşüz!
Kıyafetlerimizi değiştirip gezmişiz…
Terlemişiz!
Saçları-mı-zı beyazlayana kadar yıkamışız…
Tenimizi kavrulana kadar sürtmüşüz…
Savaşlar çıkana kadar…
Barış olana kadar…
Havada insanlar süzülene kadar…
Kambur kalana kadar…
Kör olana kadar…
Duyarsızlaşana kadar..
Ölene kadar…
Yahu!

Kol kanat gerdiğin erik ekşir.
Çapaladığın toprak yeşerir.
Çabaladığın hayat son bulur.
Uğraşmak yeterince yaratıcı değildir.
Özgür olmak için kuralları okudunuz mu?
Şiar rüzgarsa avcı kesin havasını alır.
Sanırım bazı şeyleri açıklığa kavuşturmak anlamsız.
Dünyanın zekilere olduğu kadar aptallarada ihtiyacı var.
Tüm insanlık başta şunu anlamalı.
Başarılı, akıllı, zeki, yaratıcı, atik ya da çevik olmanız
sadece buna ihtiyacı olanları çeker.
Sürükleyici hayatınız balsa arılar etrafınıza toplanacaktır.
Varoluşunuz bu zincire dolandıysa bir yerde butik bir işletmeye sahip olmak
ve seçici davranmak isteyebilirsiniz…

artık

Kaybolup giden yollara çıkmışız…
Dolanmışız!
Budanmışız!
Yüzmüşüz!
Üzmüşüz!
Engin okyanusu görmüş…
Denizlere girmişiz…
Bir teknenin dümenine…
Rüzgarın insafına kalmışız…
Bir sürü malı a noktasından b noktasına taşımışız!
Kim olduğumuzu bile bilmeden,
kendimizi evrenin kucağına atmışız…
Yürekler solana kadar…
Nefessiz kalana kadar…
Nefsiniz tükenene kadar…
Ölene kadar…
Yahu!

Eskiden parşömene yazardık.
Çok kıymetliydi.
Nadirdi.
Siler siler yeniden yazardık.
Bu kadar bolluk yoktu.
Ben o zamanlarda yazardım.
Şimdi de yazıyorum.
O zaman daha çok yazardım.
Şimdi daha da çok yazıyorum.
Herkesin amacı yok.
Herkes neşeli değil.
Herkes umutlu olamıyor.
Herkes kişisel algılayabilir.
Hepimiz korkuyor olabiliriz.
Acı, üzüntüyü, kederine öfkeyle anlatanların, dilinden düşmeyen şeydir!
Ben neşeyi seçebilenlere umutla yaklaşmak istiyorum!

artık

Kaybolup gidecek yollara çıkıyorsanız…

Lütfen!

Özgür olmanın kurallarını okuyunuz!

Çıkrığınız iki çile ipliği döndürecek diye yolculuğun tadını çıkarmayı unutmayınız!

Tam da bu nokta da gitarı elime alıp parmaklarımdan faydalanmak istiyorum…

Geçmiş mi?
Geçmemiş mi?
Şimdi mi soruyorsun?
Kaldı mı?
Gitti mi?
Şimdi!

Şimdi mi?
Soruyorsun?
Özledim diye…

Sen zamanı böyle mi harcıyorsun?

Şimdi mi?
Şimdi mi?
şimdi mi?

Her anını yaşadığım bu hayatı şimdi fark edenlere diyorum!
Geçip gidenleri özlemediğim harika bir zamandayım!

Mutlu Ereriş