geçmişe mektuplar – putt up or shut up
geçmişte kalması gerekenler su yüzüne çıkıyor… geleceğe taşıdığımız bu şeyler buralara yüzerek geliyor… sevdiklerimizi kaybetmek istemeyiz ama belki de bir tek onları kaybet-miyoruz… kim bilir? daha neler neler olacak! hem kazanma arzumuza göre yaşayıp, göreceğiz… kayıplarımızı!
ben içimdeki yaraları göstermeyi pek sevmem… özellikle duygularımdan bahsetmekten hiç hoşlanmam… ve beni geleceğe su taşımıyor… kara’cıyım ben… yarayla alay etmeyi, yaraya sahip çıkmayı, yaralı yaşamayı çevremden öğrendim… yarayı görenle yarayı taşıyan arasında bir fark oluyor dediler… kabul ettim!
Dedem; yaranı gizleyemezsin! tüm hayatın boyunca herkes görür! görür ve yüzüne vurur! yaralı yerini hep görürler derdi! Babam; yaralarını gizlediği için erkenden gitti… Babaannem; yarayı kesip atardı! bahsetmek istemiyorum… Annem; hala hayat ta taş gibi! kırk bir kere Maşallah!
geçmişe mektuplar – putt up or shut up
ben ilk yarayı en çok kazandığımdan aldım… ilk o gitti… birdenbire! yaralandım yaralarımı gizledim hiç kimseyi görmedim döndüm dolandım aradım durdum ne buldum biliyor musunuz?
geçmişte kalması gerekenler su yüzüne çıkıyor… geleceğe taşıdığımız bu şeyler buralara yüzerek geliyor… sevdiklerimizi kaybetmek istemeyiz ama belki de bir tek onları kaybet-miyoruz… kim bilir? daha neler neler olacak! hem kazanma arzumuza göre yaşayıp göreceğiz… Ne kazanacağımızı!
bi de yaraları derin olanlar var… okyanusta yaşayan yaralar… oraya nato bile gitmek istemez… o derinliklere kimse inmek istemez… kafandaki milyonlarca soru işareti, belki de sorunlarınızdan geriye kalanların döküldüğü tek yer… o koca okyanustur! kırk bir kere Maşallah! dünyanın 4′ te 3′ nü yuttu bile… bilginize!
geçmişe mektuplar – putt up or shut up
Neyse toparlarsak;
Sorunların kökenine inerseniz…
kazanacağınızdan fazla kaybedersiniz…
zaten
sorunların kökü siz siniz
ya da dede niz
ne fark eder?
geldiğiniz aileyi unutmayın!
yeter!
giderken arkanıza mı bakacaksınız?
zaten
belki de hep tek aileniz
zihninizdeki bu fikir olmuş
gerçekleşmeyen bir fikir!
ne fark eder?
siz hangi ailedesiniz unutmayın!
yeter!
bir kaç mektup karalamak
bir şarkıya düetçi olarak katılmak
çok edebi
ve ebedi!
mesela ben bu mektubu açık gönüllükle yazıyorum…
mesaj ailemdeki herkese gitsin!
hepinizi çok seviyorum!
bir gün insanlık kazanacak…
bir gün insanlardan hesap sorulmayacak…
bir gün insanlar soru sorabilecekler…
ve onlara cevap verebilecek birileri kalsın istiyorum…
o yüzden yazıyorum…
ve mektubuma burada son verirkene…
onu öpüyorum!
muck!
