Afroyum Bence

Atletik bir yapım var, ama düşünceliyim. Afroyum bence! Üstelik sıcağı severim, güneşe yayılsam da sevimli görünürüm. Dolayısı ile üşensem de güçlüyümdür.

Afroyum Bence

-Durup durup aklıma geliyorsun.
-Mısır gibi mi?
-Hayır!
-Çiğdem gibi.
-Doğaya çıkmak istiyorum. Köfte yapıcam!
-Elimi tutarsan, gelirim.

-Ne yapıyorsun?
-Oyunculuk, bide ıspanaklı börek, pişmesini bekliyorum.
-Sesim bence fena değil.
-Sever misin, uzun boylu melez?
-Yani severim herhalde.
-Mesela ellerinle yanaklarına mı dokunursun?
-İstiyorsan dokunurum.
-Bende suratına bakarım. Peki başka nasıl seveceksin beni? Ruhumu okşar mısın?
-Gözlerimle severim genelde, pek sözlerle aram yok!
-Nasıl yani sutyeni mi gözlerinle mi çıkaracaksın?
-Sutyen mi takıyorsun?
-Hayır, aklıma karikatür geldi.
-Komikmiş.

Afroyum Bence

-Ruhumu okşasaydın görürdün.
-O kadar tanımıyorum seni.
-Ne kadar tanıyorsan o kadar okşa.
-Ahaha.
-Bende seni tanımıyorum.
-Evet, çünkü henüz tanışıyoruz.
-Ben küçük gösteriyorum ama görsen yanağımı okşarsın.
-Peki sen nasıl dayanabiliyorsun?
-Neye.
-Yanağını okşayan biri yok işte!
-Her türlü fanteziye alet ediyorlar beni ama kendilerini bulma operasyonu.
-Ben sakin biriyimdir. Cool! Öpüşmeyi severim. O yüzden hissetmek daha iyi benim için!

-Hey, ne yapıyorsun.
-Kıymalı makarna yapıcam.
-Bolonez soslu yane.
-Evet.
-Havuç rendeliceksin, gözlerine iyi gelir.
-Liyim mi?
-Güzel oluyor.
-Hmmm.
-Bende o ara gözlerine bakarım.
-Denenebilir. Hep böyle romantik misin?
-Bolonez sosunda böyle olmak doğal zaten. Kadın olduğunu hissetmelisin, espriyle karışığım, sevmez misin?
-Severim.
-O zaman hazır ol, hayatında yediğin en romantik kıymalı makarna olacak!
-Ahahaha, yemek yapar mısın?
-Elbette, tam bir ev erkeğiyim. Ama Fransız mutfağı biraz sıkıntılı.
-Neden?
-Türkiye de yaşıyoruz ya ondan.

Afroyum Bence

Uzun zaman sonra hatırlamayacağı kadar çok şey konuştuk. Balkonun kapısını açtım. Fakat İzmir kurak bir güne bakıyordu. Kısacası tanışıyorduk, işte!

İşler iyiye zamanı gelince mi gidiyor, yoksa ben öğrenince mi diye sordum kendi kendime? Zamanı gelince öğrenebiliyorduk. Çok düşünmedim aslında.

Ben yazı yazmaya anılarımı taze tutmak için başlamadım ama anılarınızı tazeleyin istiyorum!

Bugün, evren geçmişi yok edip geçecek. Yani zamanı geldi. Ben öğrenince işler iyiye gidiyormuş ve zamanı ben belirliyor muşum. Hepimizin özgür iradesi varmış. Sizden özür diliyorum, çok teşekkür ediyorum ve hepinize minnettarım! Ama umarım beni affedersiniz.

Atletik bir yapım var, ama düşünceliyim.
Afroyum bence!
Üşensem de güçlüyüm!

Saygılar!

Mutlu Ereriş