Yazdığım Laflar

Yazdığım laflar insan oldu.
Çıkardığım sesler şarkı.
İyi insanlarsa cennete gitti bence.

Ölümsüzlüğün anahtarı, hatrı sayılır bir hayat yaşamaktı.
Gezdiğim şehirler, rehber oldu.
Çizdiğim resimler, harita.
İyi insanlar, boşluğa düştü bence.

Varlığın anahtarı, eksiği tamamlamaktı.
Gördüğüm filmler, dram oldu.
Okuduğum kitaplar, sözlük.
Çıktığım kadınlar, duygu oldu.
Tüm inişlerim, korku.
Anlattığım hikayeler, kitap oldu.
Yazmadığım kelimeler, düşünce.
Yazdıklarım, şiir oldu.
İyi insanlar, nereye gidiyor sizce?
Boşa gitmiyorlardır, umarım.

Yazdığım Laflar

Tuttuğum yeminler, söz oldu.
Bıraktıklarım, yalan.
Tutamadıklarım oldu.
Veremediklerim.
Ama umudumu kesmedim!
Uykumda gördüğüm, gerçek oldu.
İnanmadım.
Rüyamda gördüğüm, fanteziler oldu.
Uslanmadım.
İyi insanlar, yeni bedenler buluyor bence.
Hoşlarına gidiyordur, umarım.
Hiç utanmadım.

Aklımdan geçen, fikirler oldu.
Koynuma giren, tilkiye dair.
Elimi kesen bıçakla.
Hala, yemek yapıyordum ben.
Suç, onda değildi.
Bunu biliyordum.
Umudumu kesmedim!
İyi insanlar, yani ölenler nereye gidiyorlardı?
Nereye gidiyor bu insanlık?

Yazdığım Laflar

Aldığım biletler, yolculuk oldu.
Geçtiğim yollar, çiçek.
Soğuk günlerim, sımsıcak oldu.
Tenim, buğday gibi esmer.
Parasızlıktan çürüyen, elmalar yedim.
Dişlerim de çürüdü.
Sökülüp giden, elbiseler giydim.
İğne ve iplik için.
Yok olup duran, hayaller gördüm.
Yoksa, hayalet miydim?
Çok özledim ben.
Çok özledim.
Yaşadıklarımı, izlemeyi.
Öldüğüm zaman nereye gidecektim.
Kötü insanların gittiği bir yer var mı?
Kalbim hızla çarpmaya başladığında.
Kesin bir mikropla savaşıyordum.
Kan dolanıyordu beynimde.
Kesin bir çare bulacaktım.
Ama ölüyken, nereye gider bu insanlık?
İyi insanlar, cennete gider bence.
Ölümsüzlüğün anahtarı, hatırı sayılır bir hayat yaşamak kesin!

Mutlu Ereriş