Bazı ritüel-ler hayatta kalmakla ilgiliyken bazıları sadece yaşamak için. Ufak tefek rutinler, tekrar eden ayinler ve sonu gelmeyen köklü inanç sistemi. Bizi birer din adamına dönüştürüyorlar. Şimdi bir sahil kasabasında güneşlenmeliydim. Salonda oturup kuzeydoğuya bakan abajuru izlemek ne demek! Ortamı aydınlatsa yeter. Seni tarif etmek için çırpınıyorum. Kendi ritüelim’e nasıl bağlı olduğumu, size kanıtladım umarım.
Bazı geceler boşu boşuna uzun oluyor. Sahnede sürekli zaman hakkında atıp tutan zihinler ve bir sürü fikir var. İnançlarımız el vermediği için kıçımızı kaldırıp bir bardak su içmeye bile gidemiyoruz. Yatma vakti gelmiş ama zaten uyuyoruz. Aksine inanıp harekete geçene kadar, zamandan bahsedip uyanıklık ediyoruz. Sonra, kelimeleri birleştirip, kendi kütüphanenizde debelenirken, uykuya dalıyoruz. Zaman hala akıp gidiyor. Kahverengi bir muz yememiz gerek ya da sütümüze bal damlatmamız ama hayal etmek çok daha tatlı öyle değil mi? Özel rüyalar gerçekten besleyici oluyor!
Ritüel sadece yaşamak içindir!
Peki ya bağımlılıklar, ne yaparsak yapalım bir süre ağına düştüğümüz ve genelde bir sorunu bastırmak için bahane ettiğimiz şu alışkanlıklar! Düşünsenize kutuplarda farklı türden iki ayının karşılaşma ihtimali nedir? Boz ayı vs Kutup ayısı eğer böyle bir durum olursa ritüel ve hatta ağına düştüğünüz bağımlılık birden yok olup gidecekti. Sağlam bir programınız varsa ve ona inanıyorsanız. Hem bir ritüel yaratmış hem de bu programa, bağımlı kalmış olacaksınız. İyi seçilen programlar onu tamamlayan öğrencilere mükemmel bir hayat bahşetmez.
Ritüel değişimin yeni programlar üretmek olduğunu hatırlatır!
Bunun farkına varan yaratığa insan!
Aynı ritüel-i sonsuza kadar tekrar edene hayvan deriz!
Dışarıdan aldığımız etkiler değişmedikçe, bizde kendimizi değiştirmiyoruz. Bu laf insan için değil hayvan için geçerlidir. İradeniz ve keşfedilmeyi bekleyen tüm sorular dönüşüme açık olduğunuzda ya da dönüşüm kaçınılmaz hale geldiğinde sizi savuracak!
Yıktığınız her tabuda kendi ritüel-lerinizden arınıyor olacaksınız!
Yıllar önce bir barda. “O an sürekli barlara gittiğim gerçeği ile yüzleşiyorum.” Yanıma ritüeline aykırı davranan bir ermiş oturdu! Evet, evet bence ermişti o. Çünkü ilk kez bara geliyordu. Yani bana öyle söyledi. Muhtemelen beni kurtarmak için oradaydı. Ben buna inanmak istiyordum!
“Aslına bakarsanız her ikimiz için de bir şeyleri değiştirme vakti gelmişti.” O hikayeyi nasıl anlatıyor bilmiyorum ama bende onun ermiş’i olabilirim!
Bana kendi hayatından bahsederken benimkine yakın bir hayata nasıl özendiğinden bahsediyor gibiydi. Bu çok enteresan bir şey, bilirsiniz. Berbat hayatınıza biri imreniyor ve bunu bir barda fark ediyorsunuz! Hayatında ilk kez bara gelmiş bir adamdan, ilk deneyimi sırasında, ritüelinizi sevdiğini ve size eşlik edeceğini dinliyorsunuz!
Bu sizce de arınmak değil mi?
Şaman inancına göre bütün alemler birbirinden bağımsızdır ve insan alemi olmasa da diğer alemler yaşamını sürdürür!
Bir ritüeliniz var mı? Diye sormak istedim!
Mutlu Ereriş
